Kerkbalans 2018 en 2019

Het is weer januari en dan komen we als alle jaren bij u thuis langs voor de actie Kerkbalans. We hopen dat u ruimhartig uw toezegging wilt doen. Daarmee steunt u ons werk en houden we het pastoraat veelomvattend en de Petruskerk in conditie.

Onze inkomsten bestaan uit de opbrengst van Kerkbalans en collectes. Verheugend is dat we in 2018 in totaal iets meer hebben binnengekregen dan het jaar ervoor. Het is weliswaar een erg geringe verhoging van minder dan 0,1% (van 110.228 naar 110.300 euro), maar het is gelukkig geen achteruitgang. Na de tamelijk grote sprong van 2016 naar 2017 zetten we opwaartse trend dus een klein beetje verder door. Hopelijk zijn we in staat om in het komende jaar een grotere stap omhoog te doen.

Per onderdeel is wat nog meer te zien. De actie Kerkbalans 2018 zelf was helaas ongeveer 1.200 euro lager dan in 2017. En dat terwijl in 2017 we een belangrijk deel van de teruggang uit de jaren ervoor, teniet hebben gedaan. Die opwaartse trend hebben we dus niet vast kunnen houden. Hopelijk gaat dat met actie die nu voor de deur staat de lijn weer omhoog.

De collectes tijdens de vieringen geven een ander, positiever beeld. De opbrengst voor eigen kerk blijft op het niveau van vorig jaar en dat is t.o.v. diverse jaren ervoor best goed. Nog mooier is evenwel de ontwikkeling in de opbrengst voor derden. Dat zijn collectes voor diverse goede doelen die wij afdragen aan derden. Zoals de Vastenactie voor het project op Sri Lanka, of de collectes tijdens de evenementen in het kader van 50 jaar Pax Christi, waar o.a. de rommelmarkt deel van uitmaakte. En zo zijn er nog een aantal door het jaar heen geweest. Die collectes komen uit op een totaal dat in de recente jaren nog niet zo hoog is geweest.

Al met al zijn de inkomsten voor ons zelf (Kerkbalans en collectes eigen kerk) met 1.245 euro gedaald, maar de collectes voor derden met nagenoeg evenveel gestegen. Alle gevers worden hartelijk bedankt voor steun.

Namens de Locatieraad, Hans Luiten

KB1819opbr

KB1819coll

Oproep van de voedselbank Lelystad

In 2018 hebben we als voedselbank 7 winkelacties gehouden, waarbij we in totaal
tussen de 500 en 600 volle kratten lang houdbare voedingsproducten hebben
opgehaald. Een onmisbare aanvulling op alle voedsel wat we van elders krijgen.
We hebben dat gedaan met een relatief kleine groep vrijwilligers.

Ook in 2019 kunnen we weer winkelacties houden bij (alfabetisch)
AH Boswijk, AH Kempenaar en AH Voorhof, Deen Warande,Jumbo Jol, PLUS

Aan de supermarkten ligt het niet; we zouden bij enkelen best wel vaker terecht kunnen dan nu het geval is.
Bij AH Kempenaar kunnen we bv 3 acties houden.

Waarom deze oproep?
Voor elke winkelactie zijn er minimaal 12 vrijwilligers nodig, maar we proberen het met 18 te doen. Als we 8 winkelacties houden, betekent dat dat er tussen de 96 en 144 vrijwilligers nodig zijn in 2019.
Om dat elke keer met hetzelfde groepje vrijwilligers te doen, is een te zware belasting.

Wanneer zijn de acties?
Als indicatie kunnen we zeggen: 2e helft maart; voor Pasen; half mei; half juni; begin september; begin november; half december (2) Wegens vakanties slaan we juli en augustus over.
De acties zijn in de regel op vrijdag en zaterdag tussen ong. 10.30 en 18.00 uur, verdeeld over 3 ploegen van 3 vrijwilligers; elke ploeg 2,5 uur

Welke taken zijn er te doen bij een winkelactie?
– We delen flyers uit met product suggesties. Daar zien veel vrijwilligers tegen op. Dat geeft niet; er zijn inmiddels voldoende vrijwilligers (flyeraars) die het wel leuk vinden om te doen.
– Onze “kraam” in de winkel aanvullen, folders uit boodschappenmandjes halen voor hergebruik; producten overpakken in kratten; hand en span diensten dus.
– Producten in ontvangst nemen. Na de kassa’s staat u dan met een herkenbare winkelkar waar de winkelende klanten het product wat ze gekocht en afgerekend hebben, aan ons geven.
Met name voor het in ontvangst nemen van product en de hand en spandiensten, hebben we vrijwilligers nodig.

OPROEP: Als u een keer een paar uur wilt helpen, dan vragen we u dit aan te geven in een e-mail bericht aan vbkorenaar@gmail.com, met als onderwerp
“JA, IK DOE WEL EEN KEER MEE IN 2019 “

Ongeveer 2 weken voor we een actie houden, krijgt u dan een mailtje met de vraag of u aan die actie meedoet, en welke voorkeur voor welk tijdstip en dag u heeft. Als u dan aangeeft dat u kunt, dan wordt u ingedeeld.
Het zou geweldig zijn als we zoveel positieve respons van u krijgen dat we tenminste 8 winkelacties in 2019 kunnen houden. We hebben de producten hard nodig voor ons groeiende aantal klanten. Bij voorbaat heel hartelijk dank voor uw reactie.

Met vriendelijke groet,
Coördinatoren winkelacties: Wim Noppers en Kees van Arendonk
Voedselbanken. NL, Lelystad stichting de “Korenaar”. Wigstraat 2, 8223 EG Lelystad
vbkorenaar@gmail.com
www.voedselbanklelystad.nl

Terugblik op de Ontmoetingsavond in de Ludgeruskerk

21 november is er een ontmoetingsavond gehouden in de Ludgeruskerk die georganiseerd werd door de Locatieraat en de Pastoraatsgroep. Met ongeveer 55 aanwezigen was de opkomst zeer goed. Er gesproken over de vele werkgroepen en de inzet van vele vrijwilligers. Een situatie om trots op te zijn en die een lange traditie heeft. Extra vrijwilligers zijn altijd welkom kijk in de hal op het prikbord om te kijken waar nog mensen nodig zijn.

Verder is er een fotoreis door de kerk gemaakt die veel verassingen opleverde.

Na de pauze is er onder leiding van Pastoor Ton Huitink in kleine groepen gesproken over de sociale leer van de Katholieke Kerk. Er kon gekozen worden uit een van de drie belangrijkste onderwerpen: Menselijke waardigheid, Solidariteit/liefdadigheid en Subsidiariteit.

Na afloop was er een gezellige samenzijn onder het genot van een hapje en een drankje.

Namens de Pastoraatsgroep en de Locatieraad

Marinus Huijsmans

IMG_0032 IMG_0031

Interview Evelien

Ruim 12 jaar geleden maakte ik als lid van het pastoraal team van het toen kersverse parochieverband IJsseldelta – de latere parochie Thomas à Kempis- kennis met onze nieuwe collega pastoraal werkster Evelien Reeuwijk. Ze kwam binnen en ik dacht, wat krijgen we nu! Zo anders dan wij, zo modern, haast hip! En ze was makelaar geweest, niet iets in onderwijs of zorg of zo…..En meteen daarop was er de gedachte: Wat een kans voor ons, zo’n anders-soortige pastor dan wij!. Nu nemen we afscheid van pastoraal werkster Evelien Reeuwijk en ik mag haar interviewen.

Evelien, hoe was die start voor jou, wat dacht jij toen je daar binnenstapte en wat verwachtte je?

Ik had het gevoel dat ik totaal niet beantwoordde aan het heersende beeld van een pastor. Ik had dan wel de opleiding gedaan en de door het bisdom gevraagde extra vorming, de zogenaamde Toeleiding, maar ik was vol twijfels; kan ik dit wel, wil ik dit wel, vind ik het wel leuk, pas ik wel bij dit team en in de parochie? Ik zag het als een grote vraag, én als een uitdaging.

Hoe is dat nu voor jou?

Ik heb het gevoel dat ik nog steeds niet beantwoord aan het beeld dat ik zelf heb van een pastor.

Hoe ziet dat beeld er dan volgens jou uit?

Hier schieten we samen in de lach….. Ja, nou, iemand die in één lokatie werkt en alle mensen daar kent en bij iedereen weet wat er speelt en dan altijd nabij kan zijn er rondloopt en overal aangaat. Zoiets, het ideaalbeeld van vroeger, toch ook. Het is maar goed dat ik daar niet aan beantwoord, anders had ik hier nooit goed kunnen werken.

Daar ben ik het roerend mee eens, maar wat was dan in deze omstandigheden voor jou de uitdaging?

De uitdaging is en blijft hoe je de wens en de verwachting van parochianen betreffende de pastorale nabijheid toch voor elkaar kan krijgen. In wezen ben ik ook iemand die beter haar pastorale rol kan vervullen als ik meer afstand heb, dat blijkt bij mij te passen. Ik heb die ruimte nodig om mijn pastorale taken en rol op me nemen.

Wat is die rol in jouw beleving?

Hier antwoordt Evelien met grote voorzichtigheid: God present stellen, het Woord toegankelijk maken en zo nabij mogelijk en verstaanbaar maken zodat je er zelf in kunt staan, ermee kan leven en werken. In mijn beleving is dat de eerste taak van de pastor. Dan is die persoonlijke nabijheid, in de zin van een ‘traditionele pastor die alles weet van die persoon, minder nodig. Immers, het gaat dan over de manier waarop iemand in de Schrift kan ‘staan’. Daar speel ik als persoon niet echt een rol in.

Hoe waren de verwachtingen van parochianen naar jou toe?

Ik denk dat de basisbehoefte van mensen niet is veranderd, men verwacht een pastor die er is en ondersteunt als het nodig is. ( net als het beeld dat ze boven zelf schetst) Maar ondertussen zijn de omstandigheden dus wel veranderd en ik merk dat mensen op voorhand bang zijn dat die pastorale nabijheid er niet zal zijn op het moment dat ze het nodig hebben. Dat is in essentie waar parochianen in alle lokaties tegenaan lopen.

Hoe ga je daarmee om?

Ondanks het enorm grote werkgebied, hebben tot op heden nooit ‘néé’ moeten zeggen als de vraag om pastorale nabijheid komt. Wie of waar het ook is. Maar het initiatief daartoe ligt bij mensen zelf, als dat even kan. En hierin zijn de pastoraatsgroepen, coördinatoren en bezoekgroepen heel belangrijk. Zij signaleren het wanneer parochianen een pastorale vraag hebben die ze niet zelf aan een pastor kunnen of durven voorleggen. Via hen komt de vraag dan toch bij ons/mij terecht. Maar áls mensen contact zoeken, dan weet je ook dat er echt iets speelt. En om dan God present te stellen, aandacht te hebben voor hun verhaal en vragen, dat blijft een uitdaging en prachtig om te doen. De druk om constant te presteren is daardoor wel groot geworden, verwachtingen liggen hoog en het is echt niet (meer) genoeg om gewoon even ergens een kopje koffie te gaan drinken. Een probleem is wel de bekendheid. Er zijn locaties waar ik soms in geen maanden kom. Een pastor is zo echt een voorbijganger geworden, iemand die een eindje mee mag oplopen en dan ga je verder.

Is er hierdoor verschil in de manier van werken voor jou in de diverse parochies?

Ik heb ruim 12 jaar in de Thomas à Kempisparochie gewerkt, vanaf dat het samenwerken begon in het parochieverband IJsseldelta. Ik werk nu 5 jaar in de Norbertusparochie en pas 3 ½ jaar in de Christoffel. Ja, dan is er zeker verschil. Ik merk dat er vanuit de Christoffel het minst een beroep op mij werd gedaan, ik kwam er te weinig, ben er niet bekend. Het is niet anders. In de Norbertus en de Thomas à Kempis heb ik naar mijn idee veel meer kunnen doen.

Wat springt er voor jou uit, terugkijkend op je werkzaamheden van al die jaren?

Wat mijzelf betreft, ik merk dat ik enorm gegroeid ben in de liturgie. Het kostte nogal wat tijd om mijn positie daarin te vinden en erop te vertrouwen dat het verhaal dat ik naar aanleiding van de Schrift te vertellen had, ook waardevol is. Dat de mensen in de kerk er echt iets aan hebben. Nu is dat vertrouwen er en ik sta er veel vrijer en losser. Ik geniet er ook zelf van.

Wat zijn de leukste momenten?

Terugkijkend zijn dat vaak de ontmoetingen na de vieringen, de reacties van de mensen in de kerk onder de koffie, de intense (korte) contacten. Prachtig, om dan gemeenschap te zijn, het samen-zijn. Dan is er iets gebeurd tijdens de viering, in mensen, dat ze geraakt mogen worden. Niet door mij hoor, maar door de liturgie. Andere kostbare, mooie momenten gebeurden vaak bij uitvaarten of in persoonlijke gesprekken.

En hoe zit dat met het opbouwwerk waarvoor je een speciale taak hebt?

Opbouwwerk is nog steeds leuk om te doen, maar er is ook veel te weinig ruimte voor om daaraan werkelijk te kunnen werken. Het gaat eigenlijk om alles wat de kerk draagt en schraagt; wat je opzet aan beleid, relaties, pastoraatgroepen, werkgroepen, bestuur, PR, oecumene en Communicatie.. al die dingen waardoor je als gemeenschap ook geloofsgemeenschap kunt zijn. Diakonie is daar belangrijk in want daarin voldoe je volgens mij aan waar het om te doen is. Het ‘Sjema Israel: Hoor Israël ..’

De tekst van het Shema – Deuteronomium 6:4-9

Hoor Israël, Adonai, onze G’d, Adonai is Eén. En gij zult Adonai uw G’d liefhebben met geheel uw hart en geheel uw ziel en geheel uw vermogen. En deze woorden, die Ik u heden gebied zullen op uw hart zijn. En gij zult ze uw kinderen inprenten en erover spreken, wanneer u in uw huis zit en wanneer u op de weg gaat en bij uw te ruste gaan en bij uw opstaan. En gij zult ze als een teken op uw hand binden en zij zullen tot voorhoofdstekenen tussen uw ogen zijn. En gij zult ze op de deurposten van uw huis en op uw poorten schrijven.
Het op een na belangrijkste is dit: “Heb uw naaste lief gelijk als uzelf. (Mar 12, 31)

Door die opdracht speelt de diakonie een grote rol. Vanouds had de kerk ook een grote diaconale functie. De kerk was verantwoordelijk voor de armenzorg, het onderwijs, de ziekenzorg. Die taken zijn in onze tijd overgenomen door de overheid, de staat. Daardoor is het nu zoeken naar dat wat diakonie inhoudt vanuit onze geloofsgemeenschap. Wat is dan specifiek onze bijdrage vanuit de kerk in alles wat al vanuit de samenleving wordt georganiseerd en opgepakt. Ik denk dat de vraag die we nu moeten stellen een andere is:

Wat is belangrijk als je als kerk aan diakonie doet?

We moeten meer naar de (gelovige) waarde erin zoeken en niet alleen maar mee liften met de een maatschappelijke organisaties als voedselbank. (Wat op zich uitstekende initiatieven zijn en van grote waarde voor velen!)

Wat ga je missen nu je vertrekt?

Ja, dat zijn toch wel de mensen met wie ik een band op heb gebouwd in al die jaren. Het gevoel van vertrouwdheid, de warme deken. Na al die jaren weet je ondertussen hoe het werkt, hoe de hazen lopen. Dat wordt straks weer anders.

Als je terugkijkt op deze ruim 12 jaar, heb je daar dan een woord voor?

Het is toch mijn groei in de rol van pastor zijn, dat is voor mij erg belangrijk geweest in het pastoraat.

Hoe is het voor jou persoonlijk gegaan, die groei?

Mijn eigen spiritualiteit ontwikkelen, dat was een hele zoektocht. Eerst heb ik heel veel gelezen en gestudeerd, ik heb er zelfs nog even over gedacht om te gaan promoveren op een studie over de aanwezigheid van de kerk in de samenleving… Maar dat is het niet helemaal. Het gaat uiteindelijk toch meer om hoe je zelf als mens staat in die Boodschap van Jezus. En dat heb ik geleerd door gebed, stilte. ’s Ochtends begin ik de werkdag met een half uur in stilte, om rust te vinden daarin. Het ‘Sjema Israel’ is daarin wel een soort ruggengraat van geloven voor mij. Daar kan ik eindeloos over mediteren, alle facetten ervan doordenken, het geeft me een goede steun. Theologische boeken lezen blijft ook inspirerend en leuk. Ik vind het een uitdaging om steeds weer andere visies, en vreemde wendingen tegen te komen in het denken van anderen en dan te bekijken of ik zo’n verhaal ook anders kan bekijken. Dat vind ik boeiend, steeds open staan voor nieuwe gezichtspunten, op andere gedachten komen.

Wat is het resultaat van je werk dat je achter gaat laten?

Het is wrang te zeggen, maar het woord resultaat is moeilijk. Veel van wat ik begonnen ben en opgebouwd heb, is inmiddels ook al weer afgebroken. Het was steeds maar weer proberen om mensen de verbondenheid met elkaar en met God en hun gemeenschap te laten ervaren en dat in een periode waarin die gemeenschap steeds minder is geworden en de schaalvergroting verbondenheid in de weg zit. Kijk alleen maar naar het team, met zo weinig professionals kun je haast niet meer bouwen. Leuke initiatieven ontplooien gaat gewoon niet meert. Alles wordt lastig en samen kijken naar de toekomst blijkt bijzonder moeizaam. Wat dat betreft is opbouwwerk een ondankbaar vak.

Hoe bedoel je opbouwwerk- ondankbaar?

Ik zou veel liever het woord “pastorale veranderkunde” gaan gebruiken, dat is een veel beter woord. Bij opbouwen denk je aan maken, bouwen, groter, meer, beter…. Maar dat is het niet langer. Het gaat om een andere vorm van kerk zijn, van geloofsgemeenschap zijn. De toekomst van de kerk in ‘veranderkunde’ gaat om een kerk van de toekomst. Eigenlijk is het ook triest, veel breekt je onder de handen af. Een pijnpunt dat daarbij komt is de bezuiniging op professionele pastores in plaats van op gebouwen. Je ondermijnt daarmee volgens mij de kracht van een geloofsgemeenschap. Houd de gemeenschap levend en ik denk dat daarvoor professionele krachten nodig zijn

Dus waar investeer je in?

Is dit toch ook een tijd van oogsten voor jou, Evelien?

stralend… Jawel! Dat mensen nu zeggen wat je anders nooit hoort, dat ze je waarderen, bedanken voor wat ik voor ze heb mogen betekenen, heel kostbaar vind ik dat.

Waarom ga je weg?

Ik ben hier nu twaalf jaar en door de voortdurende veranderingen in het werkgebeid is het nooit saai geworden of zo. Maar ik merk nu toch wel dat ik aan iets nieuws toe ben.

Waarom ga je naar Raalte-Deventer en omgeving?

Toch een beetje praktisch denken, het is in de buurt, ik kom ook in een groot team te werken, daar heb ik zin in. Er was daar behoefte aan iemand die opbouwwerk wil doen, die pastorale veranderkunde. Ik vind dat nog steeds een leuke en uitdagende opdracht. Ergens blijf ik toch in de huizen zitten… huizenbouwer voor de ziel.

En zo eindigt ons gesprek waar het begon, met de huizenmakelaar, bemiddelend tussen kopers en verkopers, die een ander bouwproject begon: bemiddelen tussen God en mensen. Eerst in onze parochies, nu in een ander werkgebied. Maar ze blijft een bouwer, Evelien!

Dit interview werd gehouden door Marie-José Dusseldorp, de naaste collega van Evelien tijdens haar eerste werkfase.

Actie kerkbalans 2019

KB2019 Banner Vert

Met de start van het nieuwe jaar zal ook de actie kerkbalans gestart worden. De landelijke actie van de kerken om aandacht en geld te vragen voor hun werk.
In onze huidige samenleving lijkt de kerk een steeds minder grote rol te spelen in ons dagelijks leven. Het kerkbezoek neemt af, tradities gebaseerd op onze christelijke achtergrond lijken van steeds minder belang. Het is echter belangrijk ons te realiseren dat ook onze kerkelijke gewoontes en gebruiken aan verandering onderhevig zijn. Een samenleving die zo sterk verandert zal ook op het vlak van religie en spiritualiteit veranderen. Als mensen de kerk niet meer bezoeken betekent dat nog niet dat zij hun geloof aan de kant hebben gezet. Op tal van momenten in ons leven realiseren wij ons aanwezige geloof. Natuurlijk bij ingrijpende gebeurtenissen als geboorte, huwelijk en dood, maar juist ook bij gewone dagelijkse zaken die onze aandacht vragen. Ontwikkelingen in ons land en in de wereld zetten ons aan het denken welke richting wij op gaan en hoe wij hiermee kunnen omgaan.
Vaak brengen momenten in ons leven ons terug naar die kerk, naar het gebouw , naar de rust en sereniteit die er in huist. Dan realiseren wij ons hoe belangrijk deze plek is, dichtbij onszelf.
Om deze plek te kunnen blijven bieden, voor iedereen op zijn/haar eigen moment in het leven, is er geld nodig. Geld om het gebouw te kunnen blijven onderhouden, waar wij bij elkaar kunnen komen, om te vieren en te rouwen. Wij krijgen geen subsidies van overheid of bisdom, maar zijn zelf verantwoordelijk voor gebouwen, personeel en alle activiteiten die door de vele vrijwilligers ontplooid worden, elk moment weer dat iemand erom vraagt.
Daarom is het voortbestaan afhankelijk van de inkomsten uit de actie Kerkbalans.
Wij vragen u dan ook bewust gul bij te dragen aan onze Actie Kerkbalans. Met een goede opbrengst kunnen wij onze waarde als geloofsgemeenschap blijvend zichtbaar houden, voor u en voor onze omgeving.
Wij rekenen op uw financiële steun!

 

– Kerkbalans Dronten

– Kerbalans Lelystad 

Basiscatechese PKN-kerk Lelystad in Ludgeruskerk

Op zaterdagmiddag 10 november kreeg een groepje van 5 kinderen in de leeftijd van 9 jaar en hun 4 begeleiders van de PKN-kerk voor de duur van een uur een rondleiding in onze kerk. Dit bezoek maakte deel uit van hun twee jarige cursus basiscatechese. De begeleiders kozen voor onze kerk, gezien de overeenkomsten. Belangstelling leidt tot meer begrip en dat moeten we met twee handen beet pakken. Voor de kinderen was er een speciaal programma in elkaar gezet, waarin stil werd gestaan bij iedere ruimte en welke Bijbelse elementen hierin terug te vinden waren. Dat leidde tot leuke reacties. De bel, waarmee aangekondigd wordt dat de viering begint, kennen zij in hun kerk niet en natuurlijk moest elk kind deze even laten klingelen. Veel heilige getallen zijn in het gebouw verwerkt, waar wij doorgaans niet stil bij staan. Ook dat de architecten het elkaar kunnen ontmoeten in alle vertrekken centraal hebben gezet, was een aandachtspunt.
Na afloop kregen de kinderen een boekje mee, waarin het e.e.a. van hetgeen was verteld werd samengevat. In het midden was een puzzel (een woordzoeker) opgenomen bestaande uit woorden die in onze Ludgeruskerk zo vertrouwd zijn. Het werd een leerzaam uurtje voor beide kanten.
BezoekLudgeruskerk-PKN-10-11-2018
Marian Visser (namens PG/Locatieraad)

Advent vieren

Adventskalenders

De sfeer van verwachting die zo kenmerkend is voor Advent, wordt in kerkgebouwen
onder meer uitgedrukt met behulp van O-antifonen en de adventskrans. Adventskransen
zijn, zoals gezegd, niet alleen in kerkgebouwen, maar ook in veel scholen en huiskamers
te vinden. Dat geldt ook voor adventskalenders. Vaak bevatten adventskalenders voor
elke dag van de Advent een overweging, die aanspoort om eens wat dieper na te denken
over de komst én de wederkomst van Christus. Voor kinderen zijn er traditiegetrouw
adventskalenders met kleine gedichtjes, plaatjes en soms zelfs chocolaatjes.

advent

Advent
Uitkijken naar wat te gebeuren staat
zonder voorbehoud
open en vol vertrouwen
uitzien naar een mens
die je gedachten bezielt
en je hart beroert

Op de uitkijk staan
tot je zijn ster ziet opgaan van
achter de heuvel
en maken dat deze droom waar wordt.

Smeulend vuur gaat weer
branden,
vonken slaan gensters
weinig in aantal
klein in grootte
sterk in kracht
doen ze nieuw leven ontstaan.
Licht toelaten
licht aansteken
om hoop te geven
en leven te delen,
dat is advent

Kathleen Boedt

Advent

Met de Advent begint een nieuw kerkelijk jaar. De liturgische kleur groen maakt plaats voor het paars. De meeste zondagen na Pinksteren was het groen. Maar nu, op de eerste adventszondag wordt het paars, de kleur van boete en inkeer, want er is iets nieuwe op komst, een nieuw begin. “Zie ik ga iets nieuws maken, het is aan het kiemen, weet u dat niet? Ik ga een weg leggen in de woestijn en rivieren in het dorre land”, aldus de profeet Jesaja (43, 19). En in het Matteus-evangelie zegt Johannes de Doper: “Want hij is het over wie de profeet Jesaja heeft gesproken Een stem roept in de woestijn, bereid de weg van de Heer, maak zijn paden recht”.

adventDe Adventstijd begint vier zondagen voor Kerstmis. In 2018 is dat op zondag 2 december. De Advent is de tijd van voorbereiding op het Kerstfeest; de tijd waarin de komst en wederkomst van Jezus Christus worden verwacht. Omdat het Latijnse woord voor ‘komst’ of ‘het komen’ ‘adventus’ is, worden de vier weken vóór Kerst ‘Advent’ genoemd. De adventsperiode van dit jaar loopt van zondag 2 december t/m maandag 24 december en duurt 23 dagen.Het woord ‘advent’ is afgeleid van het Latijn: adventus (= komst, er aan komen) en advenire (= naartoe komen). Met een hoofdletter betekent Advent: God komt naar ons toe. De Advent heeft in de liturgie een dubbel karakter: Het is de voorbereidingstijd op het Kerstfeest, de geboorte van Jezus Christus ruim 2000 jaar geleden. Eveneens is de Advent de periode van verwachting van Jezus’ wederkomst op het einde der tijden, wanneer God alles in allen zal zijn. De Advent omvat ongeveer vier weken. De Advent begint altijd op de zondag tussen 26 november en 4 december, teruggerekend vanaf Kerstmis de vierde zondag. De zondagen van deze tijd heten 1e, 2e, 3e (Gaudete) en 4e adventszondag. De Advent telt altijd vier zondagen, terwijl het totaal aantal weekdagen kan variëren van 22 tot 27.

Met de profeet Jesaja (45, 8) zingt de kerk elke adventszondag: Hemel, laat gerechtigheid neerregenen, laat haar neerstromen uit de wolken, en laat de aarde zich openen. Laten hemel en aarde redding voortbrengen en ook het recht doen ontspruiten; het gregoriaanse Rorate coeli desuper et nubes pluant justum.

Oorsprong de advent

De precieze oorsprong van de advent is onbekend. De eerste vermelding in literatuur is in het werk van de historicus Gregorius van Tours (538-594). In dit werk blijkt dat de advent in ieder geval al bestond in 480 na Christus. De precieze datum van de oorsprong is niet te achterhalen, sommigen stellen dat het al begon met de twaalf apostelen. Oorspronkelijk ging de advent gepaard met een periode van vasten.

Adventskransen

Het naderen van het licht wordt in de Advent symbolisch zichtbaar gemaakt met behulp van de adventskrans, die in alle kerken en in sommige scholen en huiskamers wordt opgehangen. Een adventskrans is doorgaans gemaakt van dennengroen of andere natuurlijke materialen en draagt vier kaarsen, voor elke zondag van de Advent één. Op iedere adventszondag wordt één kaars ontstoken, net zolang tot op de laatste zondag vier brandende kaarsen het naderende kerstfeest aankondigen.

Van het bestuur

Met enthousiasme blijven werken aan de toekomst

Op de Eilanddagen van 2017 hebben we met betrokken parochianen over de toekomst van de parochie gesproken. We startten toen met een inleiding van René Grotenhuis. Dit naar aanleiding van zijn boek ‘Van macht ontdaan’. Ook in de parochies Thomas a Kempis en Christoffel gebeurde dit en ook daar met een inleiding van René Gro- tenhuis. Een aantal scenario’s van de toekomst werden besproken. Een duidelijke conclusie was daaruit niet direct te trekken, wel waren de Eilanddagen heel zinvol in een voortgaand denkproces over de toekomst van de parochie. Wat voor een soort kerk willen we zijn? Het pastoraal team en de drie parochiebesturen hebben op 6 september de draad weer opgepakt. René Grotenhuis was als gespreksleider uitgenodigd.

Uit het overleg is duidelijk naar voren gekomen dat we de krimp niet lijdzaam over ons willen laten komen. We moeten blijven werken aan een structuur waarin de parochianen van over 10 jaar nog enthousiast met de kerk en hun geloof bezig zijn. De voortgaande ontkerkelijking, een kleiner pastoraal team, een krimpend vrijwilligersbestand, daling van de inkomsten zijn ontwikkelingen die ook de komende 10 jaar door zullen gaan. Dat kan een gevoel oproepen van “wij zingen onze tijd wel uit’ en ‘na ons moeten de parochianen over 10 jaar maar zien’. Wij willen dit gevoel met elkaar proberen te keren. Onafhankelijk van de vraag hoe groot of hoe klein de parochie of de geloofsgemeen- schap in de toekomst is, is er een gemeenschappelijk ontwikkelde visie nodig hoe we de parochie van de toekomst vorm geven; een ge- loofsgemeenschap waar parochianen zich bij thuis voelen, waar vrij- willigers met genoegen zich voor de gemeenschap inzetten, waar de inzet van pastores wordt gewaardeerd en waar pastores met plezier werken. Als drie parochies delen we één pastoraal team met een ba- sisbezetting van 3 fte, met een werkgebied groter dan de oppervlakte van de provincie Utrecht. Onze parochie telt 5 geloofsgemeenschap- pen. De drie parochies hebben in totaal 18 geloofsgemeenschappen. Tussen de geloofsgemeenschappen bestaan grote onderlinge ver- schillen in grootte en ook in het type geloofsgemeenschap, stedelijk en met een sterk dorpsgevoel. Hoe kunnen we aan een structuur werken, waarin de beschikbaarheid van pastores doelmatig wordt in- gezet en waarin vrijwilligers zich actief blijven inzetten? We zullen een weg moeten zien te vinden waar we ook over 10 jaar nog met plezier en naar tevredenheid een geloofsgemeenschap kunnen vormen. Die weg kan op onderdelen voor de afzonderlijke geloofsgemeenschap- pen verschillend zijn, maar zal gegeven het feit dat wij één pastoraal team hebben, op elkaar afgestemd moeten worden. In het overleg op 6 september is verwoord dat de weg naar de toekomst niet van ‘boven af’ opgelegd kan worden. De betrokkenheid van parochianen is es- sentieel. Het pastoraal team en de drie besturen hebben afgesproken dat zij dit oppakken. Aan alle geloofsgemeenschappen zal binnenkort de vraag worden voorgelegd welke stip zij aan de horizon zien voor hun geloofsgemeenschap over 5-10 jaar. Het parochiebestuur zal dit samen met de locatieraden en pastoraatsgroepen de komende maan- den verder uitwerken.

Wet bescherming persoonsgegevens

Op 25 mei 2018 is de algemene verordening gegevensbescherming (AVG) van kracht geworden. De verordening heeft niet alleen gevol- gen voor het functioneren van de parochieorganisatie, er zit ook nog een tweede aspect aan. Het betreft de rechten van de parochiaan om de gegevens in te zien die van hem/haar door de parochie zijn vast- gelegd. Wanneer parochianen hierom vragen, moet op dit moment doorverwezen worden naar de secretariaten van de geloofsgemeen- schappen. Wanneer DocBase, de nieuwe digitale ledenregistratie, functioneert kunnen parochianen ook online hun gegevens inzien. Zover is het echter nog niet. Eerst moet DocBase functioneren en vervolgens dienen dan ook de emailadressen ingevoerd te worden. Het inloggen door de parochiaan moet dan met het emailadres dat ook in DocBase is opgeslagen. Er wacht nog veel werk voor de lede- nadministrateurs, die dit alles als vrijwilliger doen.

Nieuw bestuurslid

Het bisdom heeft dhr. Frans Renne aangesteld als nieuw lid van het parochiebestuur. Frans Renne woont in Biddinghuizen en is alle vele jaren actief in geloofsgemeenschap van Biddinghuizen. Als bestuur zijn we zeer verheugd met zijn benoeming.

Concept notitie vrijwilligersbeleid

Het bestuur heeft een conceptnotitie vrijwilligersbeleid opgesteld. Het doel van de notitie is het formuleren van duidelijke richtlijnen en het bereiken van een zekere uniformiteit en gelijkheid tussen de vrijwilli- gersgroepen en ook tussen de afzonderlijke geloofsgemeenschappen binnen de parochie. De parochie geeft daarmee een duidelijk signaal naar de vrijwilligers dat zij hun werk waardeert en erkent en dat het belangrijk is dat alle vrijwilligers een eigen plek in de organisatie hebben. Vrijwilligers zijn onmisbaar. Zij zijn de bouwstenen van onze parochie. De locatieraden en pastoraatsgroepen zijn gevraagd om deze notitie te bespreken en eventuele aanvullingen, vragen of op- merkingen door te geven. In de bestuursvergadering van oktober kan de notitie dan worden vastgesteld.

Actie kerkbalans en periodieke giften

Vanuit de geloofsgemeenschappen worden parochianen, die een achterstand hebben opgelopen bij hun toegezegde afdracht aan de parochie, daar aan herinnerd. Als bestuur benadrukken we ook dat de inkomsten die we via de Actie Kerkbalans krijgen voor ons van essentieel belang zijn. Andere inkomstenbronnen hebben we niet. De parochie heeft een ANBI-status. Als U voor een periode van 5 jaar een periodieke gift vastlegt dan kan U dit bedrag volledig aftrekken van uw inkomsten en verlaagt U uw belastingaanslag. U kunt uiteraard ook besluiten om de parochie te laten profiteren van het belastingvoordeel en uw bijdrage te verhogen. Neem voor een periodieke schenking contact op met de budgethouder van uw geloofsgemeenschap.

Frédérique Molendijk en Peter Dekker