MOV: Vastenactie

VastenactieMOV Vastenactie2018

MOV: Vastenactie voor uitbreiding St Jozefschool in Sri Lanka succesvol

Onze vastenactie was dit jaar, samen met die van de Christoffelparochie en de Thomas á Kempisparochie, gericht op de uitbreiding van de St Josephschool voor dove en gehoorbeperkte kinderen in Sri Lanka. Deze school is één van de vele projecten van de Stichting Hulp Aan Sri Lanka (HAS), de stichting waar em. pastoor van der Sman mee verbonden is en waarvoor hij ca. 3 keer per jaar naar Sri Lanka gaat. Zijn stichting zet zich in op vele manieren in voor hulp aan de allerarmsten in Sri Lanka.

Aan collecten en giften is er €23.273 bijeengebracht waarvan bijna €6000 door de Norbertusparochie. Met de bijdrage van de landelijke Vastenactie is de totale opbrengst €28.883. Een groot succes want dat is €2573 meer dan de geraamde bouwkosten voor het nieuwe schoolgebouw. Met de landelijke Vastenactie is afgesproken dat dit extraatje zal worden besteed aan meubilair en speelwerktuigen voor de nieuwe school. Graag willen we iedereen danken voor zijn/haar bijdrage.

In Juni is father Ajith (zie foto), die in Sri Lanka het werk van de stichting HAS behartigt, op bezoek geweest bij em. pastoor van der Sman. De betrokken MOV’ers van de drie parochies hebben father Ajith ontmoet en met hem en pastor van der Sman de vastenactie geëvalueerd en de besteding van het extra geld besproken. Deze zomer wil Father Ajith beginnen met de bouw van de nieuwe accommodatie. We zullen u via het parochieblad op de hoogte houden en de vorderingen van het project volgen.

In het nieuwe gebouw zullen voorzieningen komen waar de 45 kinderen van de St. Josephschool allerlei praktische en huishoudelijke vaardigheden leren, met als doel dat zij zich in de toekomst, naar hun individuele mogelijkheden, een zo zelfstandig mogelijk leven kunnen leiden. Dit gebeurt vooral buiten schooltijd zodat het gebouw onder schooltijd gebruikt kan worden voor de opvang van kleuters met een beperking. De kinderen worden liefdevol begeleid en krijgen onderricht van de Zusters van Onze Lieve Vrouw van de Altijddurende Bijstand, een Pakistaans/Sri Lankaanse congregatie.

Parochie H. Norbertus, Ben ten Hag
Parochie Thomas a Kempis, Fokke van Dalen en Henk Tacken
Parochie H. Christoffel, Jacqueline van den Hengel

MIVA-collecte voor de meest kwetsbaren van Zimbabwe.

Zondag 26 augustus vindt de MIVA-collecte plaats. Dit jaar vraagt MIVA aandacht voor de meest kwetsbaren van Zimbabwe. In de armste regio van Zimbabwe is medische zorg moeilijk bereikbaar. Tawanda (37) werkt voor het afgelegen Silobela ziekenhuis diep in het binnenland van Zimbabwe. Zijn team spoort kinderen en jongeren met een beperking op en geeft ze de juiste zorg.

Uren lopen

Tawanda: “De bevolking heeft hier geen geld om de busrit naar het ziekenhuis te betalen. Uren lopen als je ziek bent of een beperking hebt is onmogelijk.” Daarom trekt Tawanda de meest afgelegen dorpen in. “Hoe moeilijk de omstandigheden ook zijn, hoe afgelegen iemand ook woont: iedereen heeft recht op de juiste zorg. “Vervoer is echt ons grootste probleem”: vertelt Tawanda. “Luiers, krukken of een rolstoel krijgen we zonder vervoer niet op de juiste bestemming. We lopen soms vijf uur om zorg te verlenen. Met een auto kan ik 5 a 10 bezoeken per dag afleggen. Zonder auto 1 of 2. Een auto is noodzakelijk om dit werk te doen.”

Twee auto’s nodig

Gelukkig heeft MIVA Tawanda al kunnen ondersteunen met een auto. Op dit moment zijn er nog twee auto’s nodig. MIVA hoopt met de bijdrage van de collecte het team van Tawanda van twee extra auto’s te voorzien. En daarmee de bevolking in de andere twee districten de zorg te geven die zo hard nodig is.

MIVA

In veel landen zijn basisvoorzieningen als gezondheidszorg en onderwijs onbereikbaar voor de meest kwetsbaren. Gelukkig zijn er lokale mensen die zich inzetten om anderen te helpen. MIVA ondersteunt deze mensen met onmisbare vervoer- en communicatiemiddelen. Gezamenlijke MOV’s Norbertusparochie

Evaluatie 50 jaar Pax Christi

Evaluatie 50 jaar Pax Christi
Met het Jeugduitje van zaterdag 7 juli is het programma van 50 jaar Pax Christi voltooid. Daarmee kunnen we het jubileumjaar dan ook daadwerkelijk afsluiten. De bladen van de slingerplant in de Voorzaal (waarover straks meer) is nu helemaal veranderd van groene bladeren naar fotocollages. En wij hebben recent als Evenementencommissie – voorlopig – onze laatste bijeenkomst gehad. Daarin hebben we het jubileumjaar geëvalueerd. Hieronder volgen enkele punten die wij als hoogtepunten hebben ervaren. Ook kwamen enkele zaken naar voren waarvan wij vonden dat ze minder uit de verf zijn gekomen.

Als positief werden genoemd:
– Bovenaan het lijstje staat het resultaat van onze goed-doel-acties. De rommelmarkt, waar voor een groot bedrag vele artikelen van eigenaar zijn verwisseld had als klapper de verloting van de Paaskaars. Op zich stemde die opbrengst ons al tevreden, maar de inzamelingen van de KBO en de collecte tijdens de Jubileumviering verhoogden het bedrag aanzienlijk. Bovendien waren er enkele donaties die uiteindelijk de het eindresultaat op 2.343,94 euro deden uitkomen. Door deze opbrengst kunnen ongeveer 15 kinderen, die thuis mantelzorgers zijn, extra naar een zomerkamp. Fantastisch!
– Bijzonder geslaagd is het voornemen om alle groepen in het programma te betrekken: jong en oud, vrijwilligers en niet-vrijwilligers, oude en nieuwe Nederlanders, leken en niet-leken, zij die hielden van zang en zij die over een serieus onderwerp geïnformeerd wilden worden, enz. ……
– Op de Vrijwilligersavond kijken velen met plezier terug. De hoofdbestandsdelen waren het maken en ten gehore brengen van rake limericks over ons kerkelijk leven, het met z’n allen zingen van een huldebetoon aan onszelf en voor ieder een Pax Christiroos. We hoorden iemand zeggen: “Als de vrijwilligers zich nu nog niet gewaardeerd voelen, weten we het niet meer!”
– De Top2000, erg origineel bij een toch eenvoudige opzet. Ook werkte het heel goed dat de voorgangers wekenlang aandacht hadden voor de door hen gekozen liederen.
– De Jubileumviering op 7 januari als eigenlijke hoogtepunt van het hele feestjaar. Voorgangers Hans Boogers en Willem van de Burg verwoorden bekwaam hetgeen iedereen heel graag wilden horen. De verrassende Willibrordus-onderscheiding van Willem maakte het feest compleet. Na viering werd het officiële deel stijlvol opgeluisterd door feestelijke en hartverwarmende speeches van Ina Adema namens de gemeente Lelystad en door Frédérique Molendijk namens het Norbertusbestuur.
– Op alles terugkijkend, ook de niet genoemde evenementen, is opmerkelijk dat we geen moment een probleem hebben gehad met de logistieke invulling. Dat was echt wel iets waar we ons in het begin zorgen over maakten. Vele dames en heren waren beschikbaar als gastvrouw of –heer, jongeren hielden volop mee om hapjes rond te delen, net als dat er hulpgrage handen te over waren om het interieur van de kerk aan te passen en later weer op te ruimen. Het liep allemaal gesmeerd.
In de wetenschap dat er alleen hoogtepunten kunnen zijn bij de aanwezigheid van mindere momenten – tussen twee bergtoppen ligt ook een dal – zijn de volgende punten aan te geven als leermomenten. Waar het de volgende keer wellicht beter kan.
– Het was niet gemakkelijk om de parochianen te informeren over wat er komen gaat. De slingerplant in de Voorzaal (zie foto) was bedoeld als een aanduiding van de nog komende activiteiten en tevens een vastlegging van de feestmomenten die geweest zijn. Tot op laatst merkte we dat het leeuwendeel van de goegemeente het niet als zodanig begrepen heeft.
– De Maxi-galerie leverde slechts een beperkt aantal inzendingen op. Die waren overigens wel van hoge kwaliteit. Dan geldt maar weer: “Niet het vele is goed, maar het goede is veel!”
– Helaas zijn we niet in staat gebleken een reünie te organiseren. Zelfs met de extra inzet van velen was de belangstelling van oud-leden teleurstellend. Dat had verschillende oorzaken, denken wij. Allereerst was het lastig om hen die Lelystad verlaten hebben, weer op te sporen. Daarnaast waren onder hen velen die door ouderdom of ziekte niet in staat waren te komen. En ook was het voor diversen zo lang geleden dat “Pax Christi” een beetje uit hun geheugen was verdwenen. Daarom is uiteindelijk besloten de oud-leden die wel interesse hadden getoond uit te nodigen voor de Jubileumviering van 7 januari.
– Jammer dat de muzikale ondersteuning van de Seniorenviering door een harpiste in eerste instantie niet mogelijk bleek. De viering zelf was overigens wel geslaagd, mede door de inbreng van pastor Theo van der Sman. In de navolgende Seniorenviering heeft de harpiste alsnog haar muziek ten gehore kunnen brengen.
– In de Internationale viering, die op zich zelf heel bijzonder was door het optreden van een Balinese danseres, kwam het thema “50 jaar Pax Christi” niet echt uit de verf. Het was overigens de laatste keer dat pater Jean-Pierre bij ons voorging in een Internationale viering.
Een nadrukkelijk en gemeend verzoek van ons aan u is dat u ook eens rustig nadenkt over hetgeen we de afgelopen jaar allemaal hebben meegemaakt, hoe dat bij u is overgekomen en wat u ervan hebt gevonden. Als u dat ons zou laten weten, dan zijn we u zeer erkentelijk. U kunt uw reactie sturen naar: evenementen@parochienorbertus.nl. Bij voorbaat hartelijk dank.
Wij, als Evenementencommissie, hopen dat het op deze wijze memoreren van ons 50 jaar bestaan, heeft bijgedragen aan meer verbondenheid binnen onze geloofsgemeenschap en dat wij die belangrijke eigenschap nog gedurende lengte van jaren kunnen vasthouden. In ieder geval tot 1 januari 2028, wanneer we ons 60 jarig jubileum gaan vieren.

De EvenementencommissieVoorzaal

Waarom ontvang ik geen Nieuwsbrief/Oversteek meer via email ?

We hebben gemerkt dat sinds kort onze berichten niet meer in de Inbox binnenkomen maar als “spam” of “ongewenste e-mail” worden aangemerkt.

Om ervoor te zorgen dat onze nieuwsbrief altijd in uw postvak binnenkomt voeg dan onderstaande e-mailadressen toe aan uw adresboek. Het kan zijn dat u dat ook bij uw provider moet instellen (inloggen bij uw provider via webmail), zie hieronder als voorbeeld in 5 stappen:

  1. Login bij de provider en ga naar de spambox, zie hieronder
  2. Zoek de mail van Norbertusparochie
  3. Voeg afzender toe aan contactpersonen
  4. Opslaan
  5. Sleep vervolgens de betreffende mail naar de Inbox zodat deze gelezen kan worden

2018-07-20 08_05_12-Solcon Secure Webmail

 

Zie voor meer info ook instructie in Outlook of informeer bij uw internet provider

  • nieuwsbrief.ludgerus@parochienorbertus.nl
  • nieuwsbrief.paxchristi@parochienorbertus.nl
  • postbode@parochienorbertus.nl

U kunt ook de Oversteek lezen op de website. Daarvoor moet u wel eerst inloggen.

Als u nu of in de toekomst liever geen nieuws of post meer van ons wenst te ontvangen, kunt u zich uitschrijven door onderaan de nieuwsbrief te klikke op opzeggen.

Van het bestuur

Pastoorswisseling

Op 15 juni is pastoor Ton Huitink geïnstalleerd als pastoor van de drie samenwerkende parochies. Op 14 juni woonde hij de eerste vergadering van het parochiebestuur bij en op 5 juli heeft hij een kennismakingsrondje langs de 6 locaties van onze parochie gemaakt. Op zondag 15 juli gaat pastoor Huitink voor het eerst voor in onze parochie. Op 29 juni is het bestuur aanwezig geweest bij de installatie van pastoor Boogers in zijn nieuwe parochies in de stad Utrecht.

Bescherming persoonsgegevens

Op 25 mei 2018 is de algemene verordening gegevensbescherming (AVG) van kracht geworden. De gezamenlijke bisdommen hebben hiervoor het “Algemeen Reglement Bescherming Persoonsgegevens Parochies 2018” opgesteld, waarin staat aangegeven wat dit voor ons als katholieke kerkorganisatie betekent. Om dit reglement hanteerbaar te maken zijn praktische handleidingen en is een privacyverklaring parochies voor de parochies opgesteld. Deze privacyverklaring is op onze website www.parochienorbertus.nl geplaatst. De nieuwe wet geeft o.a. aan hoe om te gaan met foto’s en beeldmateriaal waar mensen herkenbaar op staan. Bij publiceren van foto’s en beeldmateriaal van kinderen jonger dan 16 jaar is hiervoor schriftelijke toestemming nodig van een ouder of wettelijke vertegenwoordiger. Persoonsgegevens mogen alleen worden gepubliceerd als het parochieblad alleen onder de katholieke leden verspreid wordt, waarbij geldt dat de publicatie nodig is voor:

  • een goede organisatie van de parochiegemeenschap;
  • het onderhouden van contact met haar leden;
  • het uitvoeren van haar kerkelijke opdracht.

Brainstormbijeenkomst en vervolgactie in oktober

Op 6 september houden de besturen van de drie samenwerkende parochies en het pastoraal team een gezamenlijke brainstorm bijeenkomst. Doel van de bijeenkomst is om samen met de nieuwe pastoor een balans op te maken van waar we staan en waar we naar toe willen. René Grotenhuis, betrokken bij onze Eilanddagen 2017, heeft toegezegd gespreksleider te zijn. Als vervolg hierop zal in oktober binnen eigen parochie ook zo’n bijeenkomst georganiseerd worden. Daarvoor worden dan de locatieraden, pastoraatsgroepen en geïnteresseerde parochianen uitgenodigd. Een datum voor deze bijeenkomst in oktober is nog niet vastgesteld.

Voorhofcommissie

De plannen met betrekking tot de ontwikkeling van het MFG2 in Biddinghuizen zijn in een nieuw stadium gekomen. De realisatie van het MFG2 is nu zeker; de vereiste vergunningen zijn verleend en de gemeente Dronten is akkoord. Het parochiebestuur heeft daarom formeel de Protestante Gemeente Biddinghuizen laten weten dat de parochie zich terugtrekt uit de Voorhofcommissie. Dit besluit zal notarieel worden geregeld, voorafgaand aan de eigendomsoverdracht van het parochiegedeelte van kerkcentrum De Voorhof aan de PGB. De eigendomsoverdracht is waarschijnlijk in voorjaar 2019. Hiermee wordt invulling gegeven aan één van de punten uit de vaststellingsovereenkomst die de PGB en de parochie in 2016 hebben afgesloten, met name dat de PGB werkgever van het beheerders echtpaar wordt.

Parochiestatistiek

Jaarlijks wordt de parochie gevraagd om parochiegegevens door te geven aan het KASKI. Ook dit jaar is dat weer gebeurd. Het betreft gegevens over 2017 en die van de kerktelling in maart 2018. Een beknopte weergave van de gegevens van de afgelopen drie jaar zijn bijeengebracht in de drie tabellen. De cijfers geven een indruk van de grootte van de geloofsgemeenschappen. Om een ontwikkeling over de jaren te bestuderen, moet een langere jarenreeks bekeken worden en zijn de gepresenteerde gegevens te beperkt. Om daar toch een indruk van te geven is in tabel 4 een vergelijking gemaakt tussen de gemiddelden van 2005 t/m 2007 en die van 2015 t/m 2017. We zien dan dat in tien jaar tijd het totaal van doopsels, eerste communies en vormsels is af genomen van 215 naar 82 en het gemiddeld kerkbezoek van 1060 naar 517 personen. Gegevens over het aantal katholieke huishoudens in de periode van 10 jaar geleden waren niet voorhanden en kunnen niet gepresenteerd worden.

Vanhetbestuur-statistieken2018

NorbertusTour Ton Huitink

Op 5 juli heeft pastoor Huitink samen met twee bestuursleden en een lid van de redactie van de Oversteek een kennismakingstour langs onze geloofsgemeenschappen gemaakt. Net als bij de Tour De France kende deze tour ook meerdere etappes; met Swifterbant als begin- en eindpunt. Achtereenvolgens werden bezocht Swifterbant, Dronten, Biddinghuizen, Elburg, Nunspeet, Lelystad en weer terug naar Swifterbant.

De kennismaking werkte twee kanten op. Pastoor Huitink maakte kennis met actieve parochianen in de geloofsgemeenschappen en werd wegwijs gemaakt in het gebouw en de geloofsgemeenschap maakte kennis met de nieuwe pastoor. Bij iedere geloofsgemeenschap is stil gestaan bij de vraag waar wil je je de komende jaren hard voor maken, waar wordt je warm van en ook de vraag wat zijn de zorgpunten? Op iedere locatie is het bezoek met foto’s vastgelegd. Zie ook de bijgevoegde foto’s.

Namens het parochiebestuur: Frédérique Molendijk en Peter Dekker

Locatieraad-en pastoraatsgroep ggWillibrord
NorbertourHuitink-1Een ruime delegatie van 11 parochianen uit onze geloofsgemeenschap ontving en heette onze nieuwe pastoor Ton Huitink van harte welkom op onze locatie. Na een vlotte rondleiding door de Hoeksteen was er gelegenheid om onder het genot van een kopje koffie vragen aan elkaar te stellen. Het mes sneed aan 2 kanten: Door deze ontmoeting hebben we elkaar een beetje beter leren kennen en hebben we van elkaar een beeld gekregen waar we staan. We hopen dat pastoor Huitink zich snel thuis gaat voelen bij ons in de polder en hopen op een fijne vruchtbare samenwerking

 

Biddinghuizen
NorbertourHuitink-2Op donderdag 5 juli mocht een afvaardiging van Locatieraad en Pastoraatsgroep onze nieuwe pastoor welkom heten. In het korte tijdsbestek dat hij bij ons was bezochten we ons kerkcentrum en vertelden we over ons kerkgebouw en onze geloofsgemeenschap. We hopen op korte termijn hem opnieuw te ontmoeten om nader met elkaar kennis te kunnen maken.

 

 

 

Geloofsgemeenschap van de H. Franciscus.
NorbertourHuitink-3Donderdag 6 Juli bracht een delegatie van het bestuur onder leiding van Frederique Molendijk een bezoek aan onze twee locaties. Er werd begonnen in Elburg waar bleek dat Ton Huitink al direct enige bekenden ontmoette. Er waren een aantal medeparochianen en in de bekende kring, zoals na de zondagse viering, werden diverse onderwerpen besproken. De pastoor was daarover erg duidelijk en gaf aan het samenstellen van de roosters een vrijwel onmogelijke zaak was. Het was een open goed gesprek. Voor het vertrek naar Nunspeet werd nog even een groepsfoto gemaakt. In Nunspeet werd de delegatie ontvangen door Truus Bus, Henk Bindels en de familie Kok , die de pastoor ook kenden omdat hij voor de moeder van Marijke de uitvaart heeft verzorgd. Er werd aandacht geschonken aan de geschiedenis van de kerk, de samenwerking met de PKN “de Ontmoeting” en de andere kerken. Ton ontving het boekje “Katholieken in Nunspeet en Elburg”. De beide bijeenkomsten verliepen in een uitstekende sfeer. Wij spreken het vertrouwen uit dat we met pastoor Ton Huitink een prima samenwerking

NorbertourHuitink-4

 

 

 

 

Pax Christi geloofsgemeenschap
NorbertourHuitink-5Op donderdagmiddag ontvingen we pastoor Ton Huitink voor een kennismaking met de Pax Christi geloofsgemeenschap. Hij was vergezeld door vertegenwoordigers van het bestuur. Omdat hij al een vergadering heeft gehad in de Petruskerk, was het niet nodig hem door het gebouw rond te leiden en konden we ons concentreren op het gesprek. Dat hield in dat de pastoor in het kort vertelde van zijn levensloop en vervolgens ons de gelegenheid gaf om in te gaan op de karakteristieken van onze geloofsgemeenschap. Onze veelkleurige en breed samengestelde gemeenschap brengt met zich mee dat er veel ruimte moet zijn voor verschillende vormen van geloofsbeleving. Samen met een relatief grote aanwas van parochianen door geboortes en de komst van nieuwe Nederlanders maakt dat wij optimistisch zijn over de toekomst. Zorgpunten zijn vooral de bezetting van verscheidene werkgroepen. Enkele zijn zelfs ter ziele, zoals TOV en MOV. Naar aanleiding daarvan ging het gesprek verder over de vraag waar de pastoor prioriteit aan gaat geven. De toerusting van leken en de diaconie zullen zeker aandacht krijgen, maar zijn aandacht gaat eerst en vooral uit naar de liturgie. Daarnaast wil hij ook pastoraal bezig zijn en daarom veel in contact willen komen met de parochianen, vooral die zijn aandacht echt nodig hebben. Tenslotte hebben we onze teleurstelling geuit dat de pastoor zich niet eerder dan na half september zal presenteren in een zondagse viering. Desgevraagd heeft hij zich bereid verklaard om mee te werken aan een eerdere kennismaking met een bredere groep van parochianen, al dan niet gecombineerd met een extra ingelaste viering. Hiermee kwam een einde aan een nuttige en plezierige kennismaking, waardoor we het vertrouwen hebben in een goede samenwerking in de toekomst. Aldus vertegenwoordigers van de Pastoraatgroep, de VEPpers en de Locatieraad van dePax Christi geloofsgemeenschap

Kennismaking Ton Huitink

Huitink-installatie-1Huitink-installatie-2Huitink-installatie-3Huitink-installatie-4

Met ingang van 1 juni jongstleden heeft onze aartsbisschop mij benoemd als pastoor van drie parochies. Ik wil me graag even aan u voorstellen. Ik ben geboren in Semarang (Ind) 1957. Toen ik 7 maanden was zijn wij als gezin naar Nederland gekomen. Het was voor de Nederlands-Indische mensen niet langer veilig in Indonesië. In Nederland aangekomen hebben wij eerst enige tijd in een pension in Amsterdam gewoond. Mijn vader werkte in Maarssen en al spoedig verhuisden wij dan ook daar naartoe. In Maarssen ben ik opgegroeid. Een toen nog klein dorp aan de Vecht. Inmiddels is het dorpje uitgegroeid tot een middelgrote gemeente met de nieuwbouwwijk Maarssenbroek. Ik ben in Utrecht naar school gegaan. Op mijn 16e ben ik als priesterstudent naar het seminarie van de missionarissen van Millhill gegaan in Roosendaal. Daar heb ik na 3 jaar theologie en filosofie een stagejaar in Nairobi, Kenya gedaan. Na het jaar in Kenya besloot ik te stoppen met het seminarie. Ik wilde toch geen priester worden (zo dacht ik toen). Gestopt met de studie en weer thuis gaan wonen in Maarssen bracht met zich mee dat ik een baan moest vinden. Dat werd al snel duidelijk: Gemeentepolitie Utrecht. Niet omdat ik graag bij de politie wilde werken, maar omdat men mij daar had uitgenodigd om te solliciteren op een functie bij de toenmalige Technische Opsporing en Herkenningsdienst (TOHD). De afdeling waar toen de Technische recherche, Criminele inlichtingdienst en Herkenningsdienst onder waren gebracht. Na een opleiding bij Binnenlandse Zaken ben ik aan de slag gegaan. Wat door mij aanvankelijk als een tijdelijke baan werd beschouwd bleek uiteindelijk een carrière van 21 jaar te zijn geworden. In die jaren heb ik mij naast het reguliere werk intensief beziggehouden met het politie vakbondswerk als bestuurder van de Algemeen Christelijke Politiebond (ACP).


Daar heb ik gewerkt van begin jaren ’80 tot en met mijn vertrek bij de politie, die inmiddels Regio Politie Utrecht was geworden, tot ik eind 2001 het korps verliet om tot priester te worden gewijd. Mijn eerste benoeming was in de net gefuseerde Thomas a Kempis parochie. Ik werd daar begeleid en ingewerkt door collega pastoraal werkster Marie Jose Dusseldorp. Bijzonder mooie jaren waren dat. Ik was ook zwaar teleurgesteld toen ik na 3 jaar werd gevraagd de pastoorsbenoeming te aanvaarden in Doetinchem e.o. met als opdracht: fusie van 8 parochies. Dat hebben we als pastoraal team, parochiebesturen en parochianen in 4 jaar tijd gerealiseerd en zo ontstond de Maria en Laurentius parochie. Mijn laatste officiële daad was mijn handtekening zetten onder de notariële akte van fusie. Ik had inmiddels weer een verzoek van de bisschop ontvangen om nu naar Baarn, Soest en de Biltse parochies te gaan. Met als opdracht: u raadt het al: fusie van 8 parochies. Dit keer verliep de feitelijke fusie in rapper tempo en konden we na ruim een jaar het fusiedocument tekenen bij de notaris. Inmiddels bereikte mij opnieuw het verzoek van de bisschop om weer een nieuwe benoeming te aanvaarden. Ditmaal in Utrecht stad. Ik had het prima naar mijn zin in de parochie en wilde eigenlijk niet weer verhuizen. U snapt het vast wel. U weet echter ook dat het je als priester belooft om trouw en gehoorzaam te zijn aan de bisschop. Uiteindelijk heb ik opnieuw ingestemd met die benoeming. Opdracht: de drie parochies met 13 samenvoegen en kerkgebouwen verkopen. Dit laatste kwam erbij, omdat reeds mijn voorganger het besluit had genomen om in een van de parochies 5 van de 6 kerken te sluiten. Geen lekker begin, kan ik u vertellen. Ik heb getracht eerst en vooral kennis te gaan maken met de parochianen en het sluitingsbesluit wat op te rekken.


Uiteindelijk zijn inmiddels van de 13 kerken 5 gesloten en/ of verkocht en is er een bestuur voor ieder van de drie afzonderlijke parochies. Dat heet ‘Personele unie’. De parochies en zijn niet opgeheven en ze hebben alle drie hetzelfde bestuur. Toen de aartsbisschop mij begin maart van dit jaar vroeg om opnieuw een nieuwe benoeming te aanvaarden viel het mee heel erg zwaar om hierop positief te antwoorden. In trouw en gehoorzaamheid heb ik dat toch gedaan. Ik kan niet overzien waar iemand nodig is. Ik kan niet ontkennen dat het me nog steeds niet helemaal lekker zit, maar ik begin toch met vertrouwen en vreugde aan deze nieuwe benoeming. Ik heb voor mijn installatieviering bewust lezingen gekozen die betrekking hebben op mijn hoop en vertrouwen in de toekomst. We moeten ons wenden tot de kern van bestaan als geloofs . Daarin is de navolging van Christus en Zijn kerk alles bepalend. Met elkaar delen is meer dan geld en goed gezamenlijk delen, maar bovenal het verlangen om meer gelijkvormig te worden aan Hem. Dat is niet een taak van de priesters en pastores alleen, nee dat wordt van ieder van ons gevraagd. Daarover moet het volgens mij in de geloofs ten diepste gaan. Wat maakt dat wij Rooms-Katholiek zijn? Welke consequenties hebben onze doop en ons vormsel voor ons persoonlijk en voor ons als gemeenschap? Het zijn spannende vragen die het aangename en sociale overstijgen, zonder afbreuk te willen doen aan de ontmoeting die ook op dat niveau van belang is. Samen met u allen wil ik hierover graag van gedachten wisselen. Ik doe mijn best om daarvoor de tijd te nemen.

Pastoor Ton Huitink

Huitink-installatie-5 Huitink-installatie-6 Huitink-installatie-7

Op bedevaart naar Banneux ?

Ook dit jaar gaan we weer naar Banneux. Banneux, de bedevaartplaats in de Belgische Ardennen. Het is de plaats waar Maria in 1933 is verschenen aan Mariette Beco. Nu hoor ik u al zeggen: maar dat is niets voor mij, ik heb al genoeg aan mezelf. Juist tegen u wil ik zeggen: het is goed om nu me te gaan. Dit is juist wel iets voor u. We gaan vijf dagen, met een arts, verpleegkundigen, brancardiers en vele vrijwilligers in ons midden, om het u zo aangenaam mogelijk te maken. U hoeft niet te sjouwen met uw koffer. Indien u dat wenst wordt u geholpen bij het in- en uitstappen, met het eten en drinken en met het naar bed gaan. In Banneux zijn er voldoende rolstoelen en rollators aanwezig. En dat alles voor een prijs van €305, =.

U stapt in uw eigen regio in de bus. Alles wordt voor u geregeld. Als u dat wenst gaat er iemand met u mee om een kaarsje op te steken of voor het kopen van een souvenirtje.

In die vijf dagen volgen we een compleet pelgrimsprogramma. Elke dag een Eucharistieviering. Maar ook het bidden van een kruisweg, de viering met handoplegging en samen naar de Bron gaan, de weg die Maria wees aan Mariette Beco en samen hulde brengen tijdens de lichtprocessie. We gaan met eigen priesters, zodat alle vieringen in het Nederlands zullen verlopen. Telkens met onze eigen groep mensen. Wordt het u even te veel, dan doet u gewoon even niet mee. Er is voldoende tijd voor ontspanning. U bent daar vrij in.

Wij gaan van 25 t/m 29 mei, maar ook van 31 augustus t/m 4 september. Er zijn mensen die elk jaar meegaan. Ook zij nodigen u van harte uit.

U kunt verdere inlichtingen krijgen of zich opgeven bij de plaatselijke propagandist: Herman Kemerink Ridder Zwederlaan 32 Zwolle 8042 CC tel:. 038-4220294 Of bij de secr. Van Banneux comité Bert Elferink Deurningerstraat 21 7561 RN Deurningen tel: 074-7370100.

De tweedaagse bedevaart is op zaterdag 29 en zondag 30 september 2018. Voor deze bedevaart bedragen de kosten met 2 personen op 1 kamer: € 140,00 p.p.. Wilt u een kamer alleen dan kost het € 160,00 per persoon. Een annuleringsverzekering is mogelijk, kosten 2 persoonskamer € 9.00 en voor eenpersoonskamer € 10.65.

Het overnachtingshotel Schaepkens van St.Fijt Valkenburg. Bezoek aan Mariagrot. De schnitzel op de terugreis met koffie en brood kost € 10,00 p.p.

Ook hier opgave en of inlichtingen: bij de plaatselijke propagandist.

Herman Kemerink, Ridder Zwederlaan 32 8042 CC Zwolle tel: 038-4220294

Afscheid van onze ‘Lachende pastoor’

Het kwam als een donderslag bij heldere hemel, zo verwoordde één van de vice-voorzitters van onze parochies Theo Leferink het bericht dat onze pastoor Hans Boogers op korte termijn onze parochies gaat verlaten. Pastoor Hans Boogers heeft, op verzoek van kardinaal Eijk, een benoeming geaccepteerd in de stad Utrecht. “Veel te snel gaat hij weg”, zei een parochiaan in Lelystad deze week. “Zo jammer!” Tijd om eens te horen hoe pastoor Hans Boogers zijn periode in onze parochies heeft ervaren.

Hoe lang bent u in de drie parochies pastoor geweest?

In oktober 2011 ben ik benoemd als pastoor van de Thomas a Kempis parochie. Die bestond toen nog uit 8 kerklokaties. Het pastoraal team bestond uit 5 pastores, 1 parochiemedewerker en 2 onbezoldigd diakens. Vrij snel na mijn aantreden bleek dat er grote financiële problemen waren en daar moest natuurlijk wat aan gedaan worden. Samen met een werkgroep hebben we gewerkt aan een oplossing; bezuinigen op gebouwen en op het pastoraal team. Om die reden hebben we ook de Verrijzeniskerk in 2014 gesloten. Ik vind het nog steeds jammer dat we toen niet de mogelijkheid hebben gehad en gekregen om verder te werken aan de toekomst van onze parochie door het samenvoegen van geloofsgemeenschappen. Nu is er alleen maar bezuinigd op pastorale krachten waardoor de werkdruk groot is geworden, zeker gezien het grote gebied waarin we nu werken. In de loop van 2013 kwam de vraag of wij, als pastoraal team, de H. Nobertusparochie onder onze pastorale zorg wilden nemen. Het pastoresteam bestond uit Jan Vernooij en Anne Marie Swater, maar zij gingen binnen afzienbare tijd met emeritaat (hoe snel kan het gaan in de tijd. Jan Vernooij is inmiddels overleden). En in de loop van 2015 kwam ook het verzoek om de H. Christoffel parochie aan onze zorg toe te vertrouwen. We hebben het als team samen opgepakt. Maar het is een hele verandering gebleken in de rol en de manier waarop ik pastoor ben. En dat is tot op de dag van vandaag voor mij wennen. Ik kom op de verschillende kerkplekken maar heel weinig waardoor de afstand tot de parochianen groter is geworden. Gelukkig blijven we, als kleiner team, pastorale zorg bieden. Op die momenten kan ik heel nabij zijn. Ons kernteam bestaat nu nog uit 3 pastores, aangevuld met priester-assistent Theo van der Sman die werkzaam is in alle drie de parochies, parochiemedewerker Jeanne Gerretzen en twee onbezoldigde diakens Fokke van Dalen en Michael Buijkx die met name werkzaam zijn in de Thomas a Kempis parochie. In de jaren dat ik pastoor ben, heb ik afscheid moeten nemen van Hans de Vries, Harm Kerdijk, Jan Vernooij, Anne-Marie Swater en Hans Schoorlemmer. En Jaap Scholten mogen begroeten. Ik ben pastoor mogen zijn in een parochiële verandering van 8 naar 18 geloofsgemeenschappen. Met 9 pastores naar 3 in ons huidige kernteam, Jaap Scholten, Evelien Reeuwijk en ik.

Veel veranderingen in een relatief korte tijd, 7 jaar.
Hoe heb je dat ervaren?

Als bijzonder boeiend. Onze kerk is in beweging, in verandering. Er vindt een ‘vergrijzing’ plaats. Je ziet dat gemotiveerde vrijwilligers al vele jaren mee werken aan onze parochies maar dat er voor hen geen vervanger gevonden kan worden. Op beperkte wijze vinden we nog nieuwe mensen die bijv. in een locatieraad zitting willen nemen. Er is nauwelijks aanwas vanuit jongeren, ook al hebben we daar jaren veel aandacht en inzet aan gegeven om dat te stimuleren. Ik denk dat we op een kantelpunt staan. In die zin vind ik het boeiend om te zien hoe wij als geloofsgemeenschappen die verandering vorm gaan geven. Want de belangrijke vraag voor de toekomst is: wat brengt ons samen als gelovigen? Hoe kunnen wij als geloofsgemeenschap Christus uit blijven dragen? Pastores, de pastoor, is een schakel in dat proces geworden, niet meer het middelpunt. De geloofsgemeenschap zelf is voor een heel groot deel verantwoordelijk. Wij zijn immers allemaal leerlingen van het ene lichaam van Christus.

Wat vind je in het pastoraat het fijnste om te doen?

Ik ben een mensen-mens. Ik houd ervan om mensen nabij te zijn zoals in het vieren van de liturgie, in de Eucharistie, bij een uitvaart, in de sacramenten en in ontmoetingen ‘onderweg’. Een bijzondere betekenis voor mij heeft het sacrament van de zieken. Het vertrouwen dat je dan vaak aan mensen mag geven raakt mij elke keer weer opnieuw. De consequentie van de opschaling is dat ik als pastoor meer op de achtergrond van de parochianen raak. Tegelijkertijd verwachten de parochianen nog wel dat wij pastores de rol vervullen die er ooit was. Dat botst. En dat vind ik niet altijd makkelijk ook al omdat ik in mijn hart dit ook nog graag zou willen geven. Maar die tijd is echt definitief voorbij. Misschien is het net als mijn naamgever Johannes de Doper zegt in het evangelie van onze Heer: ‘Ik moet kleiner worden en Christus groter’.

Wat vind je moeilijk, lastig?

Mijn ervaring in het proces van kerksluiting is dat het voor veel mensen lastig is om over de grenzen van hun eigen geloofsgemeenschap heen te kijken. Maar ook in parochies waar nog geen kerken gesloten zijn, zijn mensen geneigd op zichzelf te blijven, alles bij het ‘oude’ te willen houden. Ik vind het ingewikkeld om mensen mee te krijgen in het mee denken aan een kerk van de toekomst, terwijl die er eigenlijk nu al is. Veel parochianen zijn geneigd zich af te wenden van de veranderende situatie. Ze zien hun gelovige zusters en broeders eerder als tegenstander dan als medegelovigen van hetzelfde lichaam van Christus. Maar alles bij het oude laten kan echt niet meer. Het is voorbij, we dienen verder te gaan. En we hebben iedereen nodig om de blijde boodschap naar de toekomst uit te dragen! Dat zou onze leidraad moeten zijn. Maar hoe krijg je die boodschap werkelijk over het voetlicht? Dat vind ik lastig.

Zijn onze drie parochies verschillend en kan je die benoemen?

Onze parochies zijn geen eenheid. Elke geloofsgemeenschap op zichzelf is al geen eenheid, de verschillen binnen een gemeenschap en binnen parochies is aanwezig. Maar dat is toch hetzelfde als toen bij de leerlingen van Jezus. Ook zij waren onderling zo verschillend dat het niet altijd makkelijk is geweest. Denk bijvoorbeeld maar aan de komst van Paulus. Maar wat ik hoop is dat we in al die verscheidenheid ook werkelijk plaats kunnen bieden aan nieuwe mensen, die met hun talent mee willen doen. Toen we de Verrijzeniskerk hebben gesloten in 2014 , moesten de parochianen op zoek naar een andere ‘thuisplek’. We hebben samen met hen alle kerkplekken laten zien en ervaren, zijn er met een bus naar toe gegaan. Ze zijn uitgewaaierd. Maar ik hoop zo dat het gelukt is voor velen van hen. Want laten we eerlijk zijn, dat is de lakmoesproef voor elke geloofsgemeenschap. Kan je mensen opnemen en sta je open voor nieuwe inbreng of ben je een gesloten systeem met vaste plaatsen in de kerk en vaste afspraken voor de koren. Dat geldt voor al onze geloofsgemeenschappen.

Wat wil je ons meegeven/ wat wens je ons toe?

Dat ieder haar of zijn geloof blijft voeden in het samen vieren, dienen, handelen, ontmoeten. Dat we durven te veranderen in het vertrouwen dat Christus bij ons is. In mijn nieuwe parochie Utrecht kom ik ook in een veranderingsproces, een proces van minder kerken. De vraag daar is hoe we als kerk present kunnen zijn op een vitale en aansprekende wijze voor de samenleving in Utrecht. Er is een pastorale visie ontwikkeld die gedeeld is met alle parochianen onder de titel ‘Blijf bij ons Heer’. Deze uiting van geloof wens ik ons allen van harte toe.

Pastor Evelien Reeuwijk

PS: De benaming van pastoor Hans Boogers als ‘de lachende pastoor’, heb ik in de afgelopen weken uit de mond van vele parochianen mogen optekenen.

Pastoor Hans Boogers heeft zijn laatste viering op 3 juni, Sacramentsdag, om 15.00 uur, in de tuin van de R.K. H. Stephanus, Eiland 22 te Hasselt.
U bent van harte welkom dit mee te vieren.

Van het bestuur

Pastoorswisseling

In de bestuursvergadering van 17 mei heeft het bestuur op informele wijze afscheid genomen van pastoor Boogers en op plaatsen waar pastoor Boogers afgelopen periode voor de laatste keer voorging, hebben ook de geloofsgemeenschappen afscheid van hem genomen. Het formele afscheid was op 3 juni in Hasselt. Wij bedanken pastoor Boogers voor zijn positieve inzet voor onze parochie en wensen hem succes en veel werkplezier in Utrecht.

Op vrijdagavond 15 juni is in de Ludgeruskerk in Dronten de installatiebijeenkomst van pastoor Huitink. Evenals pastoor Boogers is hij benoemd tot pastoor van de parochies Norbertus, Christoffel en Thomas a Kempis. Wij wensen hem succes en veel werkplezier in onze parochies. Een uitnodiging voor de installatiebijeenkomst treft u elders aan dit parochieblad.

In dit nummer van De Oversteek treft u tevens een interview aan met pastoor Boogers en voor het komende nummer staat een interview met pastoor Huitink gepland.

Bescherming persoonsgegevens
+
Op 25 mei is in de EU de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) van kracht geworden. De katholieke kerk moet ook aan de regels van deze wet voldoen. Een wet die de privacy van persoonsgegevens regelt. Wel geldt voor de kerk een latere ingangsdatum. Op allerlei fronten wordt in de kerk gewerkt om aan deze wet te kunnen voldoen. Zo wordt het huidige softwarepakket Navision voor de ledenadministratie en de boekhouding vervangen door twee andere pakketten en moeten de gebruikers aan strenge voorwaarden voldoen. De wet gaat echter verder dan alleen de administratie van gegevens. Het raakt ook de wijze waarop in het parochieblad of op de website over iemand gepubliceerd wordt. Het bisdom geeft in een onlangs ontvangen brief het volgende aan, dat:
· het zorgvuldig omgaan met persoonsgegevens de kern is van elk privacy beleid. Persoonsgegevens van parochianen worden zoveel mogelijk in de beveiligde digitale omgeving van de ledenadministratie verwerkt. Het doorgeven van deze gegevens aan instanties of personen buiten de RK-kerk is nooit toegestaan.
· Het verwerken van gegevens van RK-leden is toegestaan. Als iemand lid is van de RK-kerk dan is van de betrokkene geen toestemming nodig als de gegevens worden verwerkt om contact met de leden te onderhouden, voor een goede organisatie van de gemeenschap en voor het uitvoeren van haar kerkelijke opdracht. Gebruik van persoonsgegevens voor een activiteit die niet door de parochie zelf wordt georganiseerd, is niet toegestaan.
· Als parochiebestuur is het belangrijk inzicht te krijgen in wat de AVG voor de huidige werkwijze betekent. Wat hierbij kan helpen is het maken van een overzicht welke verwerking van persoonsgegevens plaats vinden. Denk daarbij hoe wordt omgegaan met het publiceren van foto’s en van beeldmateriaal. Voor het publiceren van een foto of beeldmateriaal waar iemand herkenbaar opstaat, is altijd goedkeuring van de betrokkene nodig. Voor het maken of publiceren van een foto van een kind jonger dan 16 jaar is altijd vooraf schriftelijke goedkeuring van een ouder of wettelijke vertegenwoordiger nodig.

Het parochiebestuur vraagt de redacties van de website en van De Oversteek na te gaan wat de AVG voor hen betekent. Dezelfde vraag wordt ook aan locatieraden en de pastoraatsgroepen gesteld. Het bisdom komt ook nog met concrete uitwerkingen van praktijkvoorbeelden.

Eilanddagen

De Eilanddagen zijn dit jaar helaas beperkt gebleven tot alleen de vrijdagavond. De aanmelding voor de zaterdagbijeenkomst viel tegen zodat besloten is die niet door te laten gaan. Voor de vrijdagavond was Andries Govaert uitgenodigd. Gesproken is over de verschillende ervaringen met vieringen van de liturgie, wat de zondagmorgen met je doet en of het belangrijk is je thuis te voelen in jet ‘eigen’ gebouw.? Deze ervaringen werden daarna in de grote groep met elkaar gedeeld. Door het niet doorgaan van de zaterdagbijeenkomst konden de onderwerpen helaas niet verder uitgewerkt worden. Besloten is om het jaarthema van dit jaar ook volgend jaar te gebruiken.

Frédérique Molendijk en Peter Dekker