Ik ben de weg

Voetje voor voetje
met vallen en opstaan
zoek ik mijn weg.
Wie wil er niet
vooruitkomen?
Maar waarheen eigenlijk?
Vaak blijken
platgetreden paden
doodgelopen
te verzanden in het niets.
En dan weer zit ik langs de kant,
gaan mensen mij voorbij.
Onoverkomelijk
de hindernissen
wegversperringen
een opgebroken pad.
Geen doorkomen aan.
IK ben de weg!
Zo wil zich laten kennen
Jezus
die het hart van God
aan mensen liet zien.
En oud is al het lied
van heuvels die worden geslecht,
van dalen opgehoogd,
de weg geƫffend,
een pad door de woestijn.
En waar dat lied verstomt,
wordt leven dwalen,
dolen in het donker.
Dit lied is het
dat mij in leven houdt,
dat moed geeft,
het volle zicht op Hem
die zei:
IK ben de weg.
Er is een doorkomen aan !
En nu ben ik op zoek
naar reisgenoten
die met mij
zijn voetstap
willen volgen.
Uit: Sytze de Vries, Groen licht voor mensen

Reacties zijn gesloten.